HET BELANGRIJKSTE IN ÉÉN OOGOPSLAG
De locatie
The Workation Village, een toevluchtsoord op een rotsachtige heuvel in San Sebastiano da Po, Italië
Industrie
Software voor achtergrondcontroles, technologie voor naleving
Land en regio
Piemonte, Italië
Producenten
Valeria Dolce, Giulia Boccacini
Karakter
Gezellig, speels, bewust verbonden
Campfire Field Notes. Klant teamuitjes
Zinc is in minder dan tien jaar tijd gegroeid van een handjevol mensen naar bijna 200. Nu gokt het erop dat de bedrijfscultuur die het zo ver heeft gebracht, ook op grotere schaal kan werken.
Zinc is in 2017 opgericht in een co-workingruimte, en de medeoprichters hielden zich toen tegelijkertijd bezig met marketing, financiën, verkoop en outbound. De groei heeft inmiddels de rommelige beginperiode achter zich gelaten. Het bedrijf stond op de 27e plek in de lijst van The Times met de snelst groeiende techbedrijven in het VK en is van plan om voor Kerstmis nog eens 30 tot 40 mensen aan te nemen. Groei brengt zijn eigen problemen met zich mee. „We willen ervoor zorgen dat we de bedrijfscultuur echt bewust laten groeien, wat steeds moeilijker wordt naarmate je groter wordt“, aldus medeoprichtster en CMO Charlotte Shipley-Hall. Ze is al drieënhalve maand met zwangerschapsverlof, en in die tijd heeft het bedrijf nog eens 15 tot 20 mensen aangenomen.
Sophie Macklin van het people- en talentteam ziet het van binnenuit. Twee jaar geleden, merkte ze op, kwamen er zo’n 50 mensen op de retraite af. Dit jaar waren dat er meer dan 150. „Mensen kennen elkaar niet per se meer zo goed als vroeger”, zei ze.
Medeoprichter en CEO Luke Shipley gaf het probleem een naam in zijn openingsspeech. Zinc passeerde eerder dit jaar de grens van 150 medewerkers, het aantal dat antropoloog Robin Dunbar heeft vastgesteld als het maximum aan relaties dat iemand in zijn hoofd kan bijhouden. Totdat het bedrijf zo’n 30 mensen telde, kwam iedereen elke ochtend bij één stand-up bijeen. Die tijd is voorbij. “Besluitvorming zal trager gaan. Communicatie wordt moeilijker. Er zullen meer silo’s ontstaan”, zei hij tegen de aanwezigen.
De missie was om die ontwikkeling bewust tegen te gaan. Zinc wilde een omgeving creëren die mensen in contact zou brengen met collega’s naast wie ze nog nooit hadden gezeten, en om weer aansluiting te vinden bij de waarden van het bedrijf, die volgens Luke waarschijnlijk wel aan een update toe zijn.
“Dit is een enorme investering; we geven ontzettend veel geld uit om 152 mensen vanuit Londen naar Italië te halen”, zei COO Sam Norman.
Sophie Macklin van het people- en talentteam ziet het van binnenuit. Twee jaar geleden, merkte ze op, kwamen er zo’n 50 mensen op de retraite af. Dit jaar waren dat er meer dan 150. „Mensen kennen elkaar niet per se meer zo goed als vroeger”, zei ze.
Medeoprichter en CEO Luke Shipley gaf het probleem een naam in zijn openingsspeech. Zinc passeerde eerder dit jaar de grens van 150 medewerkers, het aantal dat antropoloog Robin Dunbar heeft vastgesteld als het maximum aan relaties dat iemand in zijn hoofd kan bijhouden. Totdat het bedrijf zo’n 30 mensen telde, kwam iedereen elke ochtend bij één stand-up bijeen. Die tijd is voorbij. “Besluitvorming zal trager gaan. Communicatie wordt moeilijker. Er zullen meer silo’s ontstaan”, zei hij tegen de aanwezigen.
De missie was om die ontwikkeling bewust tegen te gaan. Zinc wilde een omgeving creëren die mensen in contact zou brengen met collega’s naast wie ze nog nooit hadden gezeten, en om weer aansluiting te vinden bij de waarden van het bedrijf, die volgens Luke waarschijnlijk wel aan een update toe zijn.
“Dit is een enorme investering; we geven ontzettend veel geld uit om 152 mensen vanuit Londen naar Italië te halen”, zei COO Sam Norman.
De kernervaring
De sfeer was warm, gezellig en een beetje ondeugend, meer een tuinfeest dan een conferentie. Al op de eerste middag, zei Norman, zag de plek eruit „als iets uit een filmset”, met een volleybalwedstrijd die volop gaande was en mensen die lekker met een glas wijn zaten. CTO Sanjeev Ponnapula heeft alle vijf de teamuitjes bijgewoond; de eerste vond plaats in een Toscaanse villa met zo’n 15 mensen. Hij schrijft de bedrijfscultuur toe aan één selectiecriterium bij het aannemen van personeel.
"Elke keer als we iemand aannemen, is de belangrijkste eis: ben je een aardig persoon? En als je diegene meeneemt naar zo’n retraite, betekent dat dat je omringd bent door heel veel aardige mensen."
The Workation Village Het bleek zelf een goede match voor het team. Een Piëmontese burcht op een heuveltop die bol staat van de geschiedenis; het dorp stimuleert creativiteit. Er zijn ook wifi-routers in de oude klokkentoren, waardoor een bedrijf dat tijdens de retraite gewoon doorwerkt, dat kan doen vanaf een terras met uitzicht.
"Elke keer als we iemand aannemen, is de belangrijkste eis: ben je een aardig persoon? En als je diegene meeneemt naar zo’n retraite, betekent dat dat je omringd bent door heel veel aardige mensen."
The Workation Village Het bleek zelf een goede match voor het team. Een Piëmontese burcht op een heuveltop die bol staat van de geschiedenis; het dorp stimuleert creativiteit. Er zijn ook wifi-routers in de oude klokkentoren, waardoor een bedrijf dat tijdens de retraite gewoon doorwerkt, dat kan doen vanaf een terras met uitzicht.
Het is niet alleen maar lol en spelletjes
Het hoogtepunt was een lezing van Luke, die cultuur vergeleek met zwaartekracht.
„Het trekt en duwt in verschillende richtingen,” zei hij. „En dat wordt allemaal bepaald door hoe je je dagelijks gedraagt.”
Hij noemde de week een „katapultkans” voor Zinc, een kans om een sprong te maken die het bedrijf op een gewone dinsdag niet zou kunnen maken. Hij onderbouwde dit met onderzoek. Nieuwe locaties verbreden je blik, en baanbrekende ideeën komen vaak voort uit zwakke banden: de mensen buiten je directe team die jouw blinde vlekken niet delen. Vervolgens stuurde hij iedereen tien minuten lang naar toegewezen diergroepen met een partner waarmee ze normaal gesproken niet samenwerkten, en vroeg hij naar hun rol en hun grootste uitdaging.
Het effect was duidelijk zichtbaar. Sian Hammond, de socialmediamanager, liep een kamer vol onbekenden binnen en bleef daar.
„Het is soms best lastig om dat op kantoor te doen als iedereen met zijn neus in het werk zit“, zei ze.
Tobi Olasupo van Customer Success, die voor het eerst op retraite was, had een jaar lang via Slack en Zendesk berichten uitgewisseld met mensen die hij nu face-to-face ontmoet.
"Ik ken ze bij naam, maar we zijn elkaar op kantoor gewoon nooit tegengekomen," zei hij, en hij voegde eraan toe dat hij dankbaar was voor de kans om elkaar op zo’n plek te leren kennen.
Norman legde uit wat hij hoopte dat dit alles zou beschermen. Hij wil collega’s die het oneens kunnen zijn zonder wrijving, bijvoorbeeld over de vraag of een knop op de website blauw of groen moet zijn.
"We moeten onze standpunten hartstochtelijk kunnen verdedigen. Maar zodra we die ruimte verlaten, is dat gesprek helemaal niet persoonlijk bedoeld."
Het hele bedrijf ging ook aan de slag in een kookcursus die was opgezet volgens het Franse brigadesysteem. Elk gerecht had een chef-kok, een souschef, lijnkoks en, heel belangrijk, een proever. Het had weinig te maken met het uitvoeren van achtergrondcontroles, maar het gooide het organigram op de beste manier door elkaar: de persoon die naast je stond te serveren, was misschien iemand die je alleen maar in een Slack-thread had ontmoet.
„Het trekt en duwt in verschillende richtingen,” zei hij. „En dat wordt allemaal bepaald door hoe je je dagelijks gedraagt.”
Hij noemde de week een „katapultkans” voor Zinc, een kans om een sprong te maken die het bedrijf op een gewone dinsdag niet zou kunnen maken. Hij onderbouwde dit met onderzoek. Nieuwe locaties verbreden je blik, en baanbrekende ideeën komen vaak voort uit zwakke banden: de mensen buiten je directe team die jouw blinde vlekken niet delen. Vervolgens stuurde hij iedereen tien minuten lang naar toegewezen diergroepen met een partner waarmee ze normaal gesproken niet samenwerkten, en vroeg hij naar hun rol en hun grootste uitdaging.
Het effect was duidelijk zichtbaar. Sian Hammond, de socialmediamanager, liep een kamer vol onbekenden binnen en bleef daar.
„Het is soms best lastig om dat op kantoor te doen als iedereen met zijn neus in het werk zit“, zei ze.
Tobi Olasupo van Customer Success, die voor het eerst op retraite was, had een jaar lang via Slack en Zendesk berichten uitgewisseld met mensen die hij nu face-to-face ontmoet.
"Ik ken ze bij naam, maar we zijn elkaar op kantoor gewoon nooit tegengekomen," zei hij, en hij voegde eraan toe dat hij dankbaar was voor de kans om elkaar op zo’n plek te leren kennen.
Norman legde uit wat hij hoopte dat dit alles zou beschermen. Hij wil collega’s die het oneens kunnen zijn zonder wrijving, bijvoorbeeld over de vraag of een knop op de website blauw of groen moet zijn.
"We moeten onze standpunten hartstochtelijk kunnen verdedigen. Maar zodra we die ruimte verlaten, is dat gesprek helemaal niet persoonlijk bedoeld."
Het hele bedrijf ging ook aan de slag in een kookcursus die was opgezet volgens het Franse brigadesysteem. Elk gerecht had een chef-kok, een souschef, lijnkoks en, heel belangrijk, een proever. Het had weinig te maken met het uitvoeren van achtergrondcontroles, maar het gooide het organigram op de beste manier door elkaar: de persoon die naast je stond te serveren, was misschien iemand die je alleen maar in een Slack-thread had ontmoet.
onze trouwe klanten
Samenvatting
De oprichters en leidinggevenden van Zinc willen deze retraite gebruiken als een belangrijke stap in het opbouwen en uitbreiden van de bedrijfscultuur die hen heeft gebracht waar ze nu staan.
Ponnapula ziet de retraite als een langetermijnstrategie. Als mensen naar huis gaan met vijf collega’s waarmee ze zich meer verbonden voelen, en het bedrijf dit jarenlang blijft doen, “dan groeit dat vanzelf.”
De leidinggevenden van Zinc zetten ook bewust in op persoonlijke contacten. Het bedrijf betaalt voor een kantoor waar mensen maar twee dagen per week naartoe gaan, plus lunches op maandag, borrels op donderdag en clubs voor poker, film en surfen. Shipley-Hall ziet de opbrengst eerder in herinneringen dan in cijfers. „Het gaat er niet om hoe mooi je kamer was. Het gaat om die kleine momentjes. Oh, ik vind het echt heerlijk om met die-en-die te schaken. Oh, wat fijn om naar de zonsopgang te kijken."
Die praktische waarde komt later goed van pas. "Als je de mensen in je team het beste kent, is het zoveel makkelijker om moeilijke momenten door te komen."
"Het zijn dit soort situaties waarin je een omgeving kunt creëren waarin mensen hun ware zelf op het werk kunnen laten zien, waarin je die emotionele veiligheid creëert, zodat het team gewoon sterker wordt," zei Norman.
Ponnapula ziet de retraite als een langetermijnstrategie. Als mensen naar huis gaan met vijf collega’s waarmee ze zich meer verbonden voelen, en het bedrijf dit jarenlang blijft doen, “dan groeit dat vanzelf.”
De leidinggevenden van Zinc zetten ook bewust in op persoonlijke contacten. Het bedrijf betaalt voor een kantoor waar mensen maar twee dagen per week naartoe gaan, plus lunches op maandag, borrels op donderdag en clubs voor poker, film en surfen. Shipley-Hall ziet de opbrengst eerder in herinneringen dan in cijfers. „Het gaat er niet om hoe mooi je kamer was. Het gaat om die kleine momentjes. Oh, ik vind het echt heerlijk om met die-en-die te schaken. Oh, wat fijn om naar de zonsopgang te kijken."
Die praktische waarde komt later goed van pas. "Als je de mensen in je team het beste kent, is het zoveel makkelijker om moeilijke momenten door te komen."
"Het zijn dit soort situaties waarin je een omgeving kunt creëren waarin mensen hun ware zelf op het werk kunnen laten zien, waarin je die emotionele veiligheid creëert, zodat het team gewoon sterker wordt," zei Norman.
Bekijk onze andere klantenportfolio’s


.webp)








.png)















.jpg)




