HET BELANGRIJKSTE IN ÉÉN OOGOPSLAG
De locatie
Een uitgestrekt, modern resort- en villacomplex aan de zonovergoten Costa Blanca, met een groot privépark en doolhofachtige vergaderpaviljoens.
Industrie
Bedrijfssoftware en IT-servicemanagement.
Land en regio
Piemonte, Italië
Producenten
Francesca Sapey
Karakter
Zonder haast, met de mens centraal, en op een rustige manier radicaal in de overtuiging dat de manier waarop een bedrijf met de tijd van zijn team omgaat, alles zegt over wat het echt belangrijk vindt.

Campfire Field Notes. Klant teamuitjes
Hoe een team dat volledig op afstand werkt, waarbij asynchroon werken voorop staat, en verspreid is over een dozijn tijdzones, zes dagen lang bij elkaar kwam op het platteland van Piedmont, en iedereen eraan herinnerde dat de mensen achter de software waar het allemaal om draait.
Het is best ironisch dat Float – het platform voor resourcebeheer waarop meer dan 4.500 teams in de professionele dienstverlening vertrouwen om elk uur van hun werkdag bij te houden – ervoor koos om hun jaarlijkse bijeenkomst te vieren met een week die juist zo is opgezet dat de tijd op zijn eigen tempo kan verlopen.
Geen stortvloed aan meldingen. Geen telefoontjes die je moet aannemen. Gewoon 71 mensen, een dorpje in de heuvels van Piemonte, en dat soort ongedwongen samenzijn dat een bedrijf dat is gebouwd rond asynchroon werken misschien wel beter dan de meesten begrijpt: het is echt moeilijk te creëren.
Float ontstond in 2011 uit een gedeelde frustratie van twee mensen bij een reclamebureau in New York, die steeds weer zagen hoe slimme teams uren verloren door de verkeerde tools. Veertien jaar later werkt Float volledig op afstand, is asynchroon de filosofie en verspreid over verschillende continenten. Dat betekent dat als ze bij elkaar komen, dat bewust gebeurt.
Geen stortvloed aan meldingen. Geen telefoontjes die je moet aannemen. Gewoon 71 mensen, een dorpje in de heuvels van Piemonte, en dat soort ongedwongen samenzijn dat een bedrijf dat is gebouwd rond asynchroon werken misschien wel beter dan de meesten begrijpt: het is echt moeilijk te creëren.
Float ontstond in 2011 uit een gedeelde frustratie van twee mensen bij een reclamebureau in New York, die steeds weer zagen hoe slimme teams uren verloren door de verkeerde tools. Veertien jaar later werkt Float volledig op afstand, is asynchroon de filosofie en verspreid over verschillende continenten. Dat betekent dat als ze bij elkaar komen, dat bewust gebeurt.
Ze komen van overal
In september kwamen 71 mensen vanuit alle hoeken van de wereld naar het dorpje ' Workation ' in de heuvels van Piemonte. Voor een bedrijf dat bijna volledig draait op schriftelijke communicatie en opgenomen updates in plaats van telefoontjes en vergaderingen, had het simpele feit dat we allemaal op dezelfde plek waren een stille betekenis op zich.
-p-500.jpg)
Een filosofie die zichtbaar wordt
Wat bij de deelnemers is blijven hangen, was niet zozeer een bepaalde activiteit, maar meer de sfeer van de hele week. Float gaat ervan uit dat werk zich moet aanpassen aan je leven, en niet andersom. Die overtuiging kwam duidelijk naar voren in de opzet van de retraite: geen meedogenloos schema vol sessies en teambuilding-activiteiten, maar iets ruimhartigers en rustigers.
De kookles van de lokale organisatrice Anna Blasco gaf dit goed weer. deelnemers werden in teams verdeeld, elk verantwoordelijk voor één gang van een gezamenlijke maaltijd: voorgerechten, hoofdgerechten, dessert. Het is een opzet die laat zien hoe een professionele keuken echt werkt, en het is ook een van de meest natuurlijke manieren waarop een groep samen iets kan doen. Iedereen draagt bij, iedereen eet mee, en het gesprek verloopt vanzelf zonder dat iemand het hoeft te sturen. Veel deelnemers hadden hun partners meegenomen, en de dynamiek die daardoor ontstond – collega’s en hun partners samen in dezelfde keuken – gaf de avond een warmte die je bij een standaard teamdiner zelden ziet.
De kookles van de lokale organisatrice Anna Blasco gaf dit goed weer. deelnemers werden in teams verdeeld, elk verantwoordelijk voor één gang van een gezamenlijke maaltijd: voorgerechten, hoofdgerechten, dessert. Het is een opzet die laat zien hoe een professionele keuken echt werkt, en het is ook een van de meest natuurlijke manieren waarop een groep samen iets kan doen. Iedereen draagt bij, iedereen eet mee, en het gesprek verloopt vanzelf zonder dat iemand het hoeft te sturen. Veel deelnemers hadden hun partners meegenomen, en de dynamiek die daardoor ontstond – collega’s en hun partners samen in dezelfde keuken – gaf de avond een warmte die je bij een standaard teamdiner zelden ziet.

Olympia in het dorp
De middag die de meeste energie opleverde, was de Village Olympia: een teamuitdaging met vier wisselende stations en een speurtocht, allemaal gebaseerd op één principe: je kunt niets in je eentje winnen.
De teams bouwden een brug van stokjes volgens het constructieontwerp van Leonardo da Vinci. Ze bouwden een toren van gerecyclede materialen. Ze hielden een gondelrace. Ze speelden ‘Olympic Fire’, een spel met een bal en een ring dat simpel klinkt, maar dat blijkbaar niet is. De winnaars kregen cadeautjes mee van Laaka, een lokale boerderij waar het team regelmatig mee samenwerkt. De competitie was echt, maar wat mensen zich achteraf herinnerden, was het gelach, niet het klassement.
De volgende dag waren er à-la-carte-opties zoals pasta maken en boogschieten voor wie daar zin in had – een bewuste soepelheid in het schema die goed paste bij een team dat gewend is zijn eigen tijd in te delen.
De teams bouwden een brug van stokjes volgens het constructieontwerp van Leonardo da Vinci. Ze bouwden een toren van gerecyclede materialen. Ze hielden een gondelrace. Ze speelden ‘Olympic Fire’, een spel met een bal en een ring dat simpel klinkt, maar dat blijkbaar niet is. De winnaars kregen cadeautjes mee van Laaka, een lokale boerderij waar het team regelmatig mee samenwerkt. De competitie was echt, maar wat mensen zich achteraf herinnerden, was het gelach, niet het klassement.
De volgende dag waren er à-la-carte-opties zoals pasta maken en boogschieten voor wie daar zin in had – een bewuste soepelheid in het schema die goed paste bij een team dat gewend is zijn eigen tijd in te delen.

Waarom zes dagen?
De middag die de meeste energie opleverde, was de Village Olympia: een teamuitdaging met vier wisselende stations en een speurtocht, allemaal gebaseerd op één principe: je kunt niets in je eentje winnen.
De teams bouwden een brug van stokjes volgens het constructieontwerp van Leonardo da Vinci. Ze bouwden een toren van gerecyclede materialen. Ze hielden een gondelrace. Ze speelden ‘Olympic Fire’, een spel met een bal en een ring dat simpel klinkt, maar dat blijkbaar niet is. De winnaars kregen cadeautjes mee van Laaka, een lokale boerderij waar het team regelmatig mee samenwerkt. De competitie was echt, maar wat mensen zich achteraf herinnerden, was het gelach, niet het klassement.
De volgende dag waren er à-la-carte-opties zoals pasta maken en boogschieten voor wie daar zin in had – een bewuste soepelheid in het schema die goed paste bij een team dat gewend is zijn eigen tijd in te delen.
De teams bouwden een brug van stokjes volgens het constructieontwerp van Leonardo da Vinci. Ze bouwden een toren van gerecyclede materialen. Ze hielden een gondelrace. Ze speelden ‘Olympic Fire’, een spel met een bal en een ring dat simpel klinkt, maar dat blijkbaar niet is. De winnaars kregen cadeautjes mee van Laaka, een lokale boerderij waar het team regelmatig mee samenwerkt. De competitie was echt, maar wat mensen zich achteraf herinnerden, was het gelach, niet het klassement.
De volgende dag waren er à-la-carte-opties zoals pasta maken en boogschieten voor wie daar zin in had – een bewuste soepelheid in het schema die goed paste bij een team dat gewend is zijn eigen tijd in te delen.

Bekijk onze andere klantenportfolio’s

.webp)









.png)













.jpg)

.jpg)
